Scenariusz spotkania dzieci z okazji Świąt Wielkanocnych

Opracowała: Iowona Myrcha, wychowawca i nauczyciel informatyki.
Wykorzystano scenariusz pt. "Wielkanocne obyczaje" Biblioteka w Szkole 1993r. nr 1/2 s.32.

Dziecko 1

Wielkanoc, Wielkanoc Wielka radość w sercu, gdy chodzisz po świecie-kwitnącym kobiercu. Na stole pisanki tęczą malowane. Wśród zieleni trawy-cukrowy baranek. Bazie w wazoniku, ciasta i wędliny. Wielkanoc-i wielkie spotkanie rodziny.

Dziecko 2

Nasz stół wielkanocny haftowany w kwiaty. W borówkowej zieleni listeczków skrzydlatych lukrowana baba rozpycha się na nim, a przy babie-mazurek w owoce przybrany.  Święconka oznacza, że nadszedł czas ucztowania. Chrzan- znak, że "gorycz Męki Pańskiej i śmierci została zwyciężona przez słodycz zmartwychwstania".  Masło- oznaka dobrobytu. Mięso i wędliny- znak zakończenia postu.

Dziecko 3

Na półmisku rośnie owies-jak przystało-prababci ręką wysiany, cukrowy baranek skubie go nieśmiało, obok misa pisanek. Baranek to -symbol Chrystusa Zmartwychwstałego.

CZ. II

Dziecko 4

Zwyczaj malowania jajek wielkanocnych wywodzi się jeszcze ze starych tradycji magii pogańskiej. Jako było symbolem sił odradzającej się na wiosnę przyrody. W dawnych czasach ludzie wierzyli, że pisanka chroni dom przed nieszczęściem. Zakopana pod nowo wybudowanym domem miała przynieść pomyślność. Rzucona w płomień- gasiła pożar. Umieszczona w oknie chroniła dom przed uderzeniami pioruna. W czasie uroczystego śniadania wielkanocnego dzielimy się święconym jajkiem, co ma zapewnić zdrowie i pomyślność całej rodzinie.

Dziecko 5

A na Kurpiach palmy splata się wysoko... Wiatr im wstążki porywa, chce je zanieść obłokom. A która Kurpianka, najwyższą na kiju palmę uwije-to aż pod  powałę wyrośnie jej synek. Te kurpiowskie palmy z pachnącego ziela, oj, ziela... długo w chacie przetrwają, aż do wesela.

Dziecko 6

Strojenie wielkanocnych palm i święcenie ich w Niedzielę Palmową nawiązuje do wjazdu Chrystusa do Jerozolimy i powitanie Go przez mieszkańców. Polskie palmy robi się z gałązek wierzbowych, suszonych kwiatów, kłosów i kolorowych wstążek. Tradycyjnie wierzono w magiczną moc palm świątecznych. Miały chronić przed chorobami i zapewnić dobre plony. Święcenie palm i pisanek to jeszcze nie wszystkie zwyczaje wielkanocne. 

Cz. III

Dziecko 2

Od podwórka do podwórka idą chłopcy, niosą kurka A niezwykły jest to  kurek skrzydła z dykty, ogon z piórek, grzebieniasty kolorowy wielkanocny śmingusowy ma dwa kółka zamiast nóżek... o, już wjeżdża na podwórze, już przystaje przy okienku już zaczyna swą piosenkę

Chłopiec 1

Lato idzie, zima schodzi, nasz kureczek boso chodzi, dajcie choć po dwa grosiki, by kogutek miał buciki!

Dziecko 3

Kiedy gospodyni chytra jakaś, sknera ni drzwi, ni okienka nie otwiera, kiedy kurka  niczym nie chce obdarować to taka jej piosenka zabrzmi kogutowa:

Chłopiec 2

A w tej chałupinie skąpa gospodyni niech kureczka czymś obdarzy, będzie  jej w polu darzyć, oj darzyć, darzyć.

Dziecko7

Gospodyni Do kobiałki wkłada ciasto, kawał sera. Parę barwnych jajek kładzie ręką szczodrą, by się w gospodarstwie jak najlepiej wiodło. Dziękują chłopaki. Zaskrzypiały koła. Odjechała dalej gromada wesoła, by śpiewać  dyngusową piosenkę.

Dziecko 1

W Wielkanocny Poniedziałek stary zwyczaj każe oblewać się wzajemnie wodą wołać przy tym: Śmigus! Dyngus! Dziś wystarczy, by zachować zwyczaj, buteleczka zwykłej wody lub psikawka, ale kiedyś zdarzały się i całe wiadra, którymi hojnie oblewano, zwłaszcza co ładniejsze panny. Trafiało się nawet wrzucanie kogoś do rzeki czy stawu... I choć czasem suchej nitki nie zostało na człowieku, ludzie śmiali się i bawili oblewając się wzajemne. Nie wypadało się gniewać.

Dziecko 7

A w poniedziałkowy ranek... Pisk! Krzyk! Śmiechy! Cała wieś tu biegnie! Wiadra, miski, konwie i dzbanek... Któż się dzisiaj zimnej wody zlęknie? Chyba tylko  ten z cukru baranek!

Dziecko 8

Śmigus- dyngus, Śmigus- dyngus, nie kryjże się, nie wymiguj, bo dziś każdy, stary, młody, nie uniknie wiadra wody! Prysznic, prysznic koło studni, już od rana pompa dudni. Kto choć z okna nos wysunie, wnet na niego strumień lunie! Stach wystroił się w sukmanę, całe plecy ma oblane. Na Sołtysa psotne dziewki też chlupnęły pół konewki. A Maryśka? Jeszcze sucha? Wykręciła się dziewucha! Sucha także i Dorota... Zaczajmy się: chlust zza płota! Dyngus - śmigus, Śmigus - dyngus, śmiej się, córko, śmiej się synku; tak się śmieje wieki całe Wielkanocny Poniedziałek!

Na koniec

Dziecko 7

Wielkanocne obyczaje Wszyscy dobrze znamy pamiętajmy o nich gdy się przy stole zbieramy. Piękna  i rodzinna jest Polska Wielkanoc a każdy  świąteczny obyczaj ma swą magiczną moc. Siada mama przy stole, a przy mamie tata i my. Wiosna na nas zza firanek zerka, a pstrokate pisanki, chcą tańczyć oberka. Wpuścimy wiosnę. Niech słońcem zabłyśnie nad stołem. Wielkanocne świętowanie jak wiosna wesołe.